او با من است، تا همیشه با من است؛ آرام، صبور، بدون غوغا و هیاهو! 

او با من است، صبورترین، همراه‌ترین، همدل‌ترین و دلنشین‌ترین همدمی که می‌شناسم!

با من آمده، از ابتدا و آغاز و تا همیشۀ بی‌پایان!

در سختی‌ها، ناملایمات، چالش‌ها و تنهایی‌ها! 

امروز دوستش دارم، به اندازۀ تمام سال‌هایی که قدر بودنش را نمی‌دانستم، به اندازۀ تمام سال‌هایی که خاموش و بی‌غوغا همراهم بود و من او را نمی‌دیدم! 

عاشقانه دوستت دارم و با تو پرافتخار و پرغرور زندگی می‌کنم؛ چراکه اکنون دیگر به تو باور دارم و برای اینکه بعد از این بتوانی آن طور که شایسته‌اش هستی زندگی کنی، از هیچ تلاشی فروگذار نخواهم کرد! 

تو میراث زمینی من هستی و آرام، باوقار و پرقدرتی! 

تو همان زن تاریخی نوع بشر هستی که دامانت برکت و رونق تمام کشتزارها را در خود جمع کرده است و دستانت تا همیشۀ زندگی سبزتر از هر سبزینه‌ای‌ست. چشمانت روشن‌تر و زلال‌تر از هر آیینه‌ای‌ست و قلبت لطیف‌تر و مهربان‌تر و زنده‌تر از هر چشمه‌ساری‌ست که به وسعت رودها و دریاها می‌پیوندد. 

دوستت دارم تو را تا همیشه!