معمولاً ما آدم‌ها فکر می‌کنیم همه چیز همین‌طوری که هست باقی می‌مونه؛ آدم‌ها، شرایط، رابطه‌ها، سلامتی... و حتی حال و هوای خودمون. 

اما واقعیت چیز دیگه‌ای‌یه؛ هر چقدر که دل‌مون بخواد به ثبات تکیه کنیم، باید بدونیم هر جای این دنیا که باشیم؛ کلاً این جهان دنیای بدون قطعیت هست و ثبات در این جهان معنایی نداره! 

یادمه استادی می‌گفت: «در این جهان فقط یک اصل ثابت هست و اونم اینه که همه چیز در حال تغییره!» جالبه نه؟ اصل ثابت این جهان تغییره! 🤭

البته این هم خوبه و هم بد؛ خوبه از این جهت که شرایط سخت هیچ وقت پایدار نیست و بده از این جهت که شرایط خوب هم پایدار نیست.  

حالا به نظرم ما باید خودمون حدیث مفصل بخونیم از این مجمل! 

وقتی جهان تا این اندازه غیرقابل‌ پیش‌بینی هست، شاید سؤال مهم این باشه که چه چیزی واقعاً در اختیار ماست؟ 

به گمونم در این جهان بیش از هر چیزی دیدگاه و طرز نگاه ما به اتفاق‌هاست که احساسات و واکنش ما رو شکل میده. شاید نتونیم تمام شرایط بیرونی رو کنترل کنیم، اما می‌تونیم روی نگاه خودمون کار کنیم. و همین گاهی مرز میون حال خوب و حال بده!